Daan en Joost Speelman

‘DIE MET DAT HOEDJE’

Tja, dat is Daan, mijn broer. In eerste instantie was het hoedje bedoeld om zijn beginnende kaalheid te camoufleren, nu is het niet meer van zijn hoofd weg te denken. Daan wordt voortaan ook herkend aan zijn hoedje, ik durf zelfs te zeggen dat het hoedje van Daan nu bekender is dan wij zijn.

hoedjeDaan wordt vrolijk als hij zingt, dat heeft hij al van jongs af aan. Hij is de meest rebelse van ons twee en gaat altijd de andere kant op. Hij is niet per se tegendraads, maar wel altijd op zoek naar avontuur. We krijgen vaak de vraag of we nooit ruzie hebben met elkaar. Geloof me, heel soms hebben we ruzie en dan zou ik dat hoedje van hem het liefst over z’n oren trekken. Maar eigenlijk is het altijd te gek om samen op pad te zijn.

‘DIE OP DE PIANO’

Joost eindigt als een grijze, oude krullenbol achter zijn piano. En dat zou theoretisch betekenen dat hij zijn hele leven achter dat ding heeft gezeten. Want van kinds af zijn ze onafscheidelijk, waar Joost gaat…

piano
Joost is druk, heel druk. Hij praat graag en veel en stuitert, terwijl hij dit doet, door de hele kamer heen. Zodra hij achter zijn piano duikt wordt hij gelukkig weer wat rustiger. Onze liedjes ontstaan, heel toepasselijk, ook altijd met de piano. Soms eerst een tekst en soms eerst een melodie. Zo ging het al toen we jong waren. Er is eigenlijk maar weinig veranderd, behalve dan dat we nu steeds meer te vertellen hebben. Want als dat niet meer zo is, ‘dan kappen we ermee’ zegt Joost altijd.